مقالات

مراقبت از گیاهان

نکات عمومی در مراقبت از گیاهان

اگر به مسافرت می‌وید، مراقبت از گیاهان برای شما دغدغه ایجاد می‌کند.اما  اگر تمهیداتی به کار ببندید، این اطمینان خاطر برایتان به وجود می‌آید که غیبت چند روزه شما تاثیر نامطلوبی بر گیاهانتان نمی‌‌گذارد.

تعطیلات زمستانی

در ماه‌های زمستانی اگر گیاهان را در اتاقی نگه دارید که کمترین دمای لازم برای آن گیاهان داشته باشد، غیبت یکی دو هفته‌ای شما مساله‌ای در خور توجه به وجود نمی‌آورد.در این مدت، گیاهان را هیچ‌گاه پشت پنجره اتاق نگذارید. اگر برایتان مقدور باشد، آنها را روی میز در وسط اتاق بگذارید و به اندازه‌ای آب دهید که کمپوست یا خاک آنها خیس باشد.

تعطیلات تابستانی

در فصل تابستان گیاهان در حال رویش فعال هستند و نیاز آنها به آب به مراتب بیشتر است تا در زمستان پس اگر مسافرت شما بیش از یک هفته طول می‌کشد، عاقلانه‌ترین راه آن است‌که از دوست یا خویشاوندی بخواهید که گاهی به گیاهانتان سر بزند و آب بدهد. اگر این دوست یا خویشاوند کم تجربه باشد، حتما خطرهای آبیاری بیش از اندازه را به او یادآوری کنید.

چند نمونه دستگاه آبیاری اتوماتیک وقطره‌ای در بازار هست که می‌توانند مشکل را به راحتی حل کنند فقط کافیست هر نازل را داخل یک گلدان هدایت کرده، منبع آبی آن‌ را پر کرده و تایمر را روشن کنید. حالا وقت آن است‌که با خیال راحت ، سفر را آغاز کنید و دیگر نگران گیاهانتان نباشید .

کیفیت آبیاری

آب ولرم برای همه گیاهان مناسب است. آب را یک شب در ظرف نگه دارید تا از مقدار کلر موجود در آن کاسته و دمای آن نیز به دمای اتاق نزدیک شود. اجرای این روش برای گیاهان سخت جان اهمیت ندارد، اما برای گیاهان حساس، ضروری است. اگر در منطقه‌ای زندگی می‌کنید که سختی آب آشامیدنی آن بالاست، پس از مدتی لایه‌ای سفید سطح گلدان ظاهر می‌شود. این لایه بی‌ضرر است اما آب دارای سختی بالا برای گیاهان آهک گریز که میهمان دایمی آپارتمان هستند زیان اور است. پس توصیه می‌شود از آب تصفیه شده استفاده شود.

زمان نیاز به آبیاری

لمس خاک یا وزن کردن گلدان برای تعیین آبیاری گیاه کار افراد خبره است. ساده ترین راه برای اطلاع از زمان آبیاری آن است‌که در زمستان هفته‌ای یکبار و در وسط تابستان هر روز سطح خاک را نگاه کنید.اگر سطح خاک خشک و حالت آن پودری باشد، به گلدان آب بدهید (گیاهان رطوبت دوست) . در مورد گیاهانی دیگری که توصیه نشده خاکشان همواره مرطوب باشد، انگشت خود را یکی دو سانتی‌متر در خاک فرو برید، اگر رطوبت احساس نکردید،گلدان را آب دهید.کاکتوس‌ها و گیاهان گوشتی در فصل زمستان مستثنی هستند.

قواعد آبیاری

ریشه گیاه به همان اندازه که به آب نیاز دارد، به هوا هم محتاج است، به معنی آن است که خاک گلدان باید مرطوب باشد نه اشباع از آب. بعضی از گیاهان بین دوبار آبیاری دوره کوتاه خشکی نیاز دارند و بعضی دیگر نه. اما همه گیاهان در دوره استراحت خود به آب کمتری نیاز دارند.

شیوه آبیاری

دو شیوه آبیاری ، یکی با آب‌پاش و دیگری با غوطه‌ور کردن گلدان در آب ، طرفدارانی دارد و هر دو دارای مزایایی هستند. بهترین روش در مورد تعداد زیادی از گیاهان ، استفاده از آبپاش است ضمن اینکه به کار بستن روش غوطه‌وری گلدان نیز عملی خواهد بود.

آبیاری با آب‌پاش

آب‌پاشی را انتخاب کنید که لوله آن باریک و بلند باشد. انتهای لوله را در زیر برگ‌های گیاه ببرید و به آرامی و بی‌وقفه آب دهید. در دوره رشد گلدان را تا لبه از آب پر کنید . در زمستان با دیدن اولین قطره آب از ته گلدان آبیاری را قطع کنید. آب جمع شده در زیرگلدانی را تخلیه کنید.وقتی گیاه زیر آفتاب باشد، هیچ گاه آب ندهید زیرا برگ ها ممکن است بسوزد. در زمستان اگر اتاق بدون بخاری یا شوفاژ باشد، صبح هنگام آب بدهید. ریزش گاه به گاه برگ مساله مهمی نیست اما کاری نکنید که گیاه با ریزاندن برگ نیاز خود را به آب به شما نشان دهد، چون در این حالت خاک گلدان خیلی خشک شده است.

روش غوطه‌ور کردن گلدان در آب

گیاهانی مانند گلوکسینیا و سیکلامن که دوست ندارند آب به برگ‌هایشان یا طوقه‌هایشان پاشیده شود،می‌توان از سوراخ ته گلدان آب داد. برای این‌کار، گلدان را در ظرف دیگری بگذارید. فرصت دهید که خاک گلدان خیس بخورد و سطح خاک تغییر رنگ دهد. پس از آن گلدان را از آب بیرون آورده . هر موقع از سوراخ آن آب نچکید، آن را سر جایش بگذارید.

هرس کردن

بریدن (یا چیدن) نوک ساقه‌ها، هرس‌کردن قسمتی از ساقه‌ها ، و پیراستن گیاهان از برگ و گل‌های خشک شده یا بیمار، از جمله کارهایی است که باید در مورد گیاهان آپارتمانی اعمال شود. نوک برگ‌ها را با قیچی یا ناخن، ساقه‌های ضخیم‌تر را با قیچی باغبانی یا چاقو ، گل‌ها و برگ‌های پژمرده و بیمار را با دست باید برید.

هدف اصلی از بریدن نوک ساقه‌ها آن است‌که گیاهان رونده مانند زبرینا، برگ بیدی (ترادسکانتیا)  و پیله‌آ را وادار کنیم که پرپشت شوند و حالت بوته‌ای به خود بگیرند. بوته‌هایی که هرس می‌شوند یا نوک ساقه‌هایشان چیده می‌شود، باید رشد فعال داشته باشند و ساقه‌هایشان دست کم سه برگ داشته باشد. نتیجه این کار ایجاد بوته‌ای است پرپشت با ساقه‌های متعدد، اما در مورد بعضی از گیاهان رونده عکس این موضوع هدف اصلی است.در اینجا یک یا چند شاخه اصلی نیرومند انتخاب و به شکل دلخواه تربیت می‌شوند و شاخه‌های ضعیف جانبی را می‌برند.

بسیاری از گیاهان اگر به‌طور مرتب هرس و پیرایش نشنود، زود از دست می‌روند. بعضی از گیاهان رونده مثل پاپیتال و فیلودندرون اگر در زمستان در جای گرم نگهداری شوند، به طور مرتب ساقه‌هایی به وجود می‌آورند که برگ‌هایی کوچک و کم‌رنگ روی آنها تولید می‌شود.این ساقه‌ها را باید در بهار چید. همواره ساقه‌های خشک شده و بیمار و ساقه‌های اضافی را بچینید. اگر در بوته‌های رنگ وارنگ ساقه‌ای باشد که برگ سبز تولید کند،آن ساقه را نیز بچینید. ساقه‌های خیلی بلند و بی‌برگ را کوتاه کنید.گل‌های پژمرده را بچینید تا طول دوره گلدهی بوته بیشتر شود.

گیاهان گلدار را با دقت و هوشیاری باید هرس کرد. در این خصوص قانون کلی وجود ندارد. در زمینه هرس کردن، هیچ‌گاه به حدس و گمان متوسل نشوید. بعضی از گیاهان را اگر هرس کنید، از گلدهی باز می‌ایستند و بعضی دیگر اگر هرس نکنید، بدمنظره می‌شوند، بعضی مانند فوشیا و شمعدانی گل‌های خود را روی شاخه‌های نورس بوجود می‌آورند. بعضی دیگر مانند هویا، گل‌هایشان را روی شاخه‌های چوبی قدیمی ظاهر می‌شود. هر گیاه را آنگونه هرس کنید که درباره‌اش گفته شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *